top of page

CONCERT REVIEW: PISS - Sonic City Festival Kortrijk 2026 (Club Stage)!

3 dagen geleden
4 minuten om te lezen

PISS was op zondag 8 november 2026 te gast op het Sonic City festival in Kortrijk, en mocht kort na de middag de Club-stage openen die toen al helemaal vol was gelopen. Het hardcore punk kwartet uit Vancouver in Canada bracht een rauwe, overweldigende performance, georkestreerde chaos maar bij momenten ook heel erg breekbaar, een echte "kick in your face". Allerlei emoties spatten van het podium. Onze medewerker Dennis Barbion was erbij. Met Heavy Metal Motion kleuren we namelijk al eens graag buiten de lijntjes.


De shows van PISS zijn meer dan alleen concerten, het zijn intense ervaringen, maar intens is wel een understatement. De band brengt een unieke combinatie van messcherpe hardcore punk, geluidscollages, performance-kunst, poĆ«zie en rake maatschappijkritiek. Een vreemde eend in de bijt dus. De nummers snijden thema’s aan als seksueel geweld, persoonlijk trauma, geĆÆnternaliseerde gendernormen en misogynie, zonder de onderwerpen te trivialiseren, te romantiseren, te polariseren en zonder dogmatisch te worden.


Omwille van die gevoeligheid begint PISS de shows steevast met een noodzakelijke trigger warning, waarschuwingen voor schokkende inhoud zowel wat de lyrics betreft als de korte samples die worden afgespeeld als intro van een nummer. Zo worden er geluidsfragmenten gebruikt van de schijfster en activiste Andrea Dworkin, en opnames van interviews met leden van de Duitse anarcho-feministische groepering Rote Zora. Er wordt ook op gewezen dat wie om de één of andere reden de zaal wil verlaten, men de hand kan opsteken zodat de omstaanders dan ruimte kunnen vrij maken. En tenslotte wordt het publiek verwittigd dat het heel luid kan gaan en dat men dus best oordopjes gebruikt. Veiligheid vóór alles!





PISS haalt inspiratie uit een breed scala aan bronnen die je niet meteen verwacht: literaire grootheden, filosofen, psychoanalytici, het anarcho-feministisch gedachtegoed, filmmakers, schilders, activisten, kinderen en zelfs het eigen publiek op hun optredens. Elke show is zowel een krachtig statement als een demonstratie van muzikaal vakmanschap. Geniaal.


Wanneer je naar een concert van een hardcore punk band gaat kijken, verwacht je een luide, energieke set, met moshpits en een wild publiek dat volledig los gaat. Dat eerste is effectief het geval voor PISS, maar dat laatste helemƔƔl niet. Een set zonder geroep of getier door het publiek tussen twee nummers, maar een ingetogen stilte, hier en daar eens een ā€˜woow’ en een applaus. Een concert dat je naar de keel grijpt en bij momenten de adem afsnijdt. Een concert dat de zaal doodstil krijgt, mensen tot tranen toe beweegt, en waarbij mensen na de show elkaar in de armen vallen. PISS rƔƔkt je.


Frontvrouw Taylor Zantingh is niet alleen een zangeres, maar ook een verdomd goeie actrice, die haar stem op indrukwekkende wijze en op heel uiteenlopende manieren gebruikt. Ze loopt vaak over en weer op het podium als een wild dier dat opgesloten is in een kooi. Haar bewegingen en haar mimiek, waarbij ze huiveringwekkende kreten afwisselt met gesproken woord tot het zachtjes ademen in de micro, laten niemand onberoerd. Haar expressie alleen al snijdt door merg en been. Zantigh is een talentrijke en ervaren performer. Haar aanwezigheid is fascinerend: soms heel erg kwetsbaar, soms woedend, razend, maar altijd intens oprecht, en Ʃcht.


Gitarist Tyler Paterson, bassist Gavin Moya en drummer Garreth Roberts creƫren een goed georganiseerde chaos en vormen een energieke basis en achtergrond voor de zang en performance van Taylor.


In april 2024 speelde PISS hun allereerste show, in de thuisbasis Vancouver, twee maand na de release van de three demos EP. Verder dan de lokale undergroundscene reikte de ambitie niet. Dat is heel snel en flink uit de hand gelopen, door de live-shows. Na concerten in Canada en de Verenigde Staten volgde in oktober 2025 al een eerste tour in het Verenigd Koninkrijk en op het Europese vasteland, met ƩƩn show in Belgiƫ, in Gent, en twee in Rotterdam. In het voorjaar van dit jaar keerde de band al terug naar Europa, en na alweer een tour in de Verenigde Staten en Canada in september en oktober 2026, stonden in november Reykjavik, Parijs, Kortrijk, Amsterdam, Nijmegen en Londen op het programma.





PISS is niet alleen een band die je moet geziƩn hebben, het is een band die je moet voƩlen, en ervaren. Authentieker dan wat deze band brengt, wordt het niet.


De band heeft op 30 oktober 2026 hun debuutalbum gereleased, dat zij integraal brengen tijdens hun concerten. you made me / skin on linen wordt overal zeer positief onthaald, en terecht. De plaat werd op vijf dagen opgenomen en alle zangpartijen van de nummers zijn in ƩƩn doorlopende take opgenomen zonder er ook maar iƩts aan te passen of te corrigeren. you made me / skin on linen is wereldwijd op vinyl uitgebracht via Sub Pop Records en in Canada via Paper Bag Records. Het album is ook op CD en cassette verkrijgbaar.


In het nummer i wanted to be a singer schreeuwt Taylor Zantingh vol woede: "I spent my life trying to turn my pain into something beautiful". Daar is zij, samen met haar band, absoluut in geslaagd. En dit is nog maar het begin.




Opmerkingen


bottom of page