Review: Fleddy Melculy - L'AVOCAT DU DIABLE (2026) + video
LABEL : Sony Music Entertainment
REVIEWER : Kurt Wenes
RELEASE DATUM : 30 oktober 2026
GENRE: Progressieve thrash- en beatdownmetal
SCORE : 8/10

Laat me meteen duidelijk maken dat Fleddy Melculy nog kwaad is. Het vijfde studioalbum, L'AVOCAT DU DIABLE, bewijst opnieuw dat de heren onder leiding van Jeroen Camerlynck nog lang niet zijn uitgeraasd. Al tien jaar lang heeft de band zich gevestigd als de onbetwiste hofleverancier van recht-toe-recht-aan metal en herkenbare ergernissen in de Lage Landen en niet te vergeten dat in onze moedertaal! Wat daarbij opvalt, is dat die frustraties zich niet enkel bij de band voordoen want ik ga ervanuit dat vele luisteraars zich ieder voor zich bij welk nummer dan ook zich wel kan inleven in die ergernis en dat ze er dan zelfs nog mee kunnen lachen op de manier waarop Fleddy Melculy deze gevoelens op plaat zet.
Wie verwacht dat de grap inmiddels is uitgewerkt, komt bedrogen uit. Muzikaal gezien laat de band horen dat ze strakker en vetter klinken dan ooit, met dank aan een productie die staat als een huis, of noem het gerust een villa. De gitaren beuken en de groovende metalcore-riffs lenen zich uitstekend voor de komende festivalzomer en clubshows. Wat me bovendien steeds aangemaam blijft verrassen, is dat de band zichzelf blijft. Ze kennen hun internationale limieten en gedragen zich daar ook naar. Geen geforceerde pogingen om wereldwijd door te breken, en net daardoor beleven ze zo'n grote successen bij ons in Belgiƫ en bij onze Noorderburen.
Waar het album verder in uitblinkt, is de slimme inzet van gastbijdragen. De band had op voorhand op hun social media al wat tips van de sluier opgelicht over wie daadwerkelijk op deze langspeler ging meedoen, en dat leverde mooie verrassingen op. Zo is COMPLOT (PINKER PART 2), waarop stand-up comedian en ex-frontman van Diablo Blvd., Alex Agnew zijn opwachting maakt, een absolute blikvanger die naadloos aansluit bij de cynische thematiek over wielertoeristen. Ook tracks als SUPERNOVASHIT, waarin de band Oasis op de korrel neemt, tonen aan dat de band nog altijd scherp en humoristich zijn oordeel velt. Met verdere gastbijdragen van onder andere Marco Roelofs (de vocalist van De Heideroosjes) op TE SNEL, Line De Dauw en Iris Goessens op het zeer geslaagde DOE UW WERK voelt het album aan als een groepsactiviteit van gelijkgestemden uit de scene. Extra vermelding verdient ook het voorlaatste nummer NO SLEEP TILL BRUSSELS, waar de bijdrage van Ross Demon (Length Of Time, Angel Crew) en Danny M (Deviate, Angel Crew) mij veel plezier deed omdat hiermee de hardcorescene niet vergeten wordt, een mooie link ook met het verleden van Jeroen Camerlynck, die zelf natuurlijk ook een history bij het Belgisch/Nederlandse Angel Crew heeft.
Natuurlijk blijft de formule herkenbaar en verloopt niet elk nummer via een verrassend pad. De structuur van de stampende groove en de gefrustreerde klaagzang is inmiddels bekend terrein. Toch zit het songmateriaal over het algemeen zo ijzersterk in elkaar dat het nergens verveelt, mede doordat de speelduur van zo'n 35 minuten mij dan weer enorm bevalt. Het rammen is net op tijd afgelopen voordat het eentonig wordt. Al is de afsluiter BAD TRIP wat mij betreft eerder een teleurstelling die de plaat niet helemaal op scherpte laat eindigen. Ondanks dat minpuntje brengt L'AVOCAT DU DIABLE geen muzikale revolutie teweeg, en dat is precies de kracht van de band. Het blijft al met al een effectief album vol humor, beukende breakdowns en onvervalste metal die live ongetwijfeld voor flinke moshpits gaan zorgen.
Wie van compromisloos zwaar werk houdt, kan deze plaat simpelweg niet negeren. Bereid je voor op op elkaar geklemde kaken van pure ergernis, een dikke knipoog en een grijns die met momenten niet meer van je gezicht verdwijnt. Een album waar Fleddy Melculy in de toekomst met een gerust gemoed op kan terugkijken!




Opmerkingen