Review: Kamelot - Dark Asylum (2026) + video
LABEL : Napalm Records
REVIEWER : Peter
RELEASE DATUM : 28/08/2026
GENRE : Symfonische Metal
SCORE : 8/10
De eerste indruk die je in het algemeen over een nieuw album krijgt is veelal de albumcover. In vele gevallen heb je voor de release van zo'n nieuwe plaat al wel een aantal vooruitgeschoven tracks als single kunnen beluisteren, maar de cover blijft toch het visuele visitekaartje. Op dat gebied is Dark Asylum, het nieuwe album van Kamelot, alweer een pareltje dat ook mooi aansluit bij het concept.
Deze Amerikaanse band wordt nogal eens verkeerdelijk omschreven als een power metal groep, maar heeft alleszins veel meer het DNA van symfonische metal.
Het feit dat Kamelot toch nogal eens wordt ondergebracht in het power metal genre is misschien te wijten aan de aanpak van de laatste jaren, waarbij erg op veilig wordt gespeeld en dat is ook van toepassing op Dark Asylum.
Net zoals zijn voorgangers The Shadow Theory (2018) en The Awakening (2023) biedt het nieuwe plaatje opnieuw een gevarieerde tracklist, jammer genoeg zonder nieuwe invalshoeken.
Over de composities en de uitvoeringen van de songs valt er, zoals gewoonlijk, niet te klagen, en door het inzetten van heel wat gastmuzikanten komt het geheel erg gevarieerd en ook wel wat bombastisch over. Onder die gast vocalisten vinden we onder meer Clementine Delauney, Ignacia Fernandez en Tobias Sammet terug. Ignacia Fernandez staat bekend als Miss Chili 2025, en is daarnaast ook zangeres van de death metal band Decessus. Met haar bijdrage aan Dark Asylum zorgt ze voor de harsh vocals op de titeltrack en bij Sanctuary, waarop ook Clementine Delauney van Visions Of Atlantis te horen is.
Wat mij betreft behoort het bijzonder knappe Ashen World zeker tot de hoogtepunten van het album. Ook geweldig is de gevoelige folk ballad Ivy, My Dear, en ook One Last Masquerade behoort tot de smaakmakers van Dark Asylum. Op deze song is Tobias Sammet (onder meer bekend van Avantasia en Edguy) gastzanger, en de combinatie van zijn stem met die van frontzanger Tommy Karevik zorgt voor een heerlijk kippenvelmoment. Nu we het toch even over Tobias Sammet hebben; Kamelot en Avantasia zitten eigenlijk een beetje in hetzelfde schuitje. Ze brengen albums uit die steeds wel weer aanspreken, maar anderzijds niets nieuws meer weten toe te voegen en dus te voorspelbaar klinken Zo zijn de overige, nog niet vernoemde tracks op dit nieuwe album allemaal prima in orde, maar tegelijk ook erg inwisselbaar.
Dark Asylum is wederom een knap in elkaar gesleutelde plaat, en als je nog niet zozeer bekend bent met de muziek van Kamelot zal je in deze tracklist nog heel wat kunnen ontdekken, maar wat mezelf persoonlijk betreft vind ik dit allemaal niet echt overtuigend, laat staan opwindend,
Opmerkingen