Review : Sojourner - Gateways (2026) + videostream

LABEL :Avantgarde Music

REVIEWER : Peter

RELEASE DATUM :10/07/2026

GENRE: Epic Atmospheric Black Metal

SCORE : 8.5/10

Ik leerde Sojourner kennen bij de release van hun derde album, Premonitions in 2020, en was al snel onder de indruk van hun muzikale stijl,die omschreven wordt als epische, atmosferische black metal. 

De kracht van Sojourner schuilt hierin dat de band op een meesterlijke manier de fragiliteit van hoge vrouwenzang weet te combineren met de diepe growls en grunts van de mannelijke vocalist om zo tot een vorm van atmosferische black metal te komen. Akkoord, nieuw is dit gegeven misschien dan wel niet, maar door er ook nog eens folk-invloeden in te vermengen wist deze band toch een vrij uniek geluid op dat album Premonitions vast te leggen. 

De ´harsh vocals´ zijn afkomstig van de Italiaanse zanger Emilio Crespo, en met zijn raspende, diepe grafstem weet hij bij elke track opnieuw wanneer het moment is aangebroken om de song onder te dompelen in een desolate duisternis, terwijl de toenmalige zangeres Chloë Bray voor het hoge zuivere contrast zorgde. In 2020 verliet zij de groep, en werd vervangen door Lucia Amelia Emmanueli, die in 2024, die op haar beurt haar plaats afstond aan niemand minder dan Heike Langhans, die voordien, gedurende tien jaar lang, de vrouwelijke vocals vertolkte bij de Zweedse gothic/doom metal band Draconian.

Op het nieuwe album Gateways horen we voor het eerst welk effect de line-up wissel heeft gehad op de sound van Sojourner, en dat is toch niet gering. Een deel van de folk-invloeden is hier opgeofferd ten gunste van een nog wat donkerdere, en zeker wat agressievere aanpak, maar de gotische sfeer wordt nog net iets meer onderstreept. Dit alles zou het vermoeden kunnen wekken dat de huidige sound van Sojourner een beetje in het verlengde ligt met die van Draconian, maar behalve de gelijkenis die de combinatie van hoge vrouwenzang en diepe grunts teweeg brengt, houdt de vergelijking daar al op. Sojourner grijpt veel frequenter naar snellere riffs en agressiviteit in het algemeen, en met de komst van Heike Langhans is de balans tussen de contrasterende vocals nog veel beter in evenwicht dan dat die voordien was. Ze is dan ook ontegensprekelijk van grote meerwaarde voor de band. Toch is het nog steeds vooral het talent van songschrijver en multi-instrumentalist Mike Lamb dat dit album tot een topper en het beste album van de band tot hiertoe maakt. Zijn composities en songteksten zijn de hele zevenveertig minuten die de zeven tracks in beslag nemen, van een erg  hoog niveau.

Qua favoriete songs zou ik allereerst And The Paintings Fall willen aanstippen. Gewoon fantastisch hoe de synths de weelderige melodie hier aansturen en vervolgens de gitaren het werk laten overnemen, terwijl de wisselende zang de puntjes op de i zet. 

Vvardenfell, de voorlaatste song opent met een intrigerend door folk gedreven ritme, en wordt voor het grootste deel gedragen door de ´harsh vocals´ van Emilio Crespo. Op de afsluiter The Road Ahead, gebeurt dan net het omgekeerde : dit nummer lijkt tot op het laatste moment helemaal ingezongen te zijn door Heike Langhans, ware het niet dat Crespo geheel op het einde de song nog naar een ultieme climax weet te brengen.

Gateways is zonder twijfel een absolute aanrader voor iedereen die dit genre een warm hart toedraagt,dus als je deze groep nog niet kent, zou je hen toch zeker eens een kans moeten gunnen.

Een echte video/single is er uit dit album nog niet beschikbaar, daarom uitzonderlijk een official audiostream als toevoeging van een van de songs uit Gateways, namelijk And The Paintings Fall.

https://youtu.be/iXG18cx4Ee8?list=RDiXG18cx4Ee8