Review Carnation - Symphony In Flesh (2026) + video
LABEL : Eigen beheer
REVIEWER : Peter
RELEASE DATUM : 16/10/2026
GENRE : Death Metal
SCORE : 8,5/10
Drie jaar geleden zorgde Carnation met hun album Cursed Mortality voor toch wel wat verrassingen in het doorgaans vrij stugge death metal wereldje. Het geheel klonk iets experimenteler en iets minder old school dan zijn voorgangers, maar aan de echte kern van de muziek werd evenwel niet geraakt. Ook aan de stijl van de coverart was er bij Cursed Mortality wat gesleuteld, en het bandlogo was zelfs helemaal veranderd.
Voor de release van hun eerste drie studioplaten had de band onderdak gevonden bij het Franse label Season Of Mist, maar hun nieuwe album Symphony In Flesh hebben ze gewoon onder eigen beheer uitgebracht. Alleen al uit dat feit kan je afleiden dat de groep met veel zelfvertrouwen de toekomst tegemoet gaat, en dat bleek ook al aan de vier singles die aan de release van het album voorafgingen. Carnation klinkt anno 2026 venijniger en intensiever dan ooit, en een zekere nostalgie naar de brute, compromisloze death metal van de beginjaren klinkt op Symphony In Flesh zeker door. De cover art van het nieuwe plaatje sluit opnieuw beter aan bij die van de eerste albums, en voor het logo van de band werd er terug gekozen voor het oude vertrouwde ontwerp.
Entombed en Bloodbath blijken nog eens de grote inspiratiebronnen te zijn geweest, met songs die vooral door het vernuftige gitaarwerk hun vorm krijgen. Uit de tracklist van negen nummers wil ik er hier drie aanhalen die me het meest zijn bijgebleven. De titeltrack is zo'n song waarbij de precisie van het samengaan van de riffs en de gitaar-leads, het morbide karakter naar een hoogtepunt brengt.
Kingdom Of Dreams volgt onmiddellijk op Symphony In Flesh en slaagt erin om een behoorlijke portie groove met de van nature brute death metal te combineren.
En dan is er nog de afsluiter Legacy Of The Forefathers.
De twee voorgaande platen eindigden telkens met een song die een stuk langer in speelduur was dan de rest van de tracks, maar op dit nieuwe schijfje overschrijdt dit sluitstuk ruim de elf minuten. Ronduit knap hoe Carnation met een dergelijk lange track weet om te gaan, en als je in het death metal genre zoiets gedaan krijgt kan dit enkel maar bewondering opwekken.
Symphony In Flesh is wat mij betreft dan ook een van de beste death metal releases van de afgelopen jaren, en absoluut een mijlpaal in de extreme metal van eigen bodem.
Opmerkingen