Review: Ignea - Monumental (2026) + video
LABEL : Napalm Records
REVIEWER : Peter
RELEASE DATUM : 23/10/2026
GENRE :Symfonische Metal
SCORE : 7,5/10
Drie jaar geleden pakte de Oekraïense metalband Ignea verrassend sterk uit met hun derde album Dreams Of Lands Unseen, dat hoog eindigde in mijn jaarlijstje van 2023. Ik keek dan ook met meer dan gewone belangstelling uit naar het nieuwe album Monumental, dat sinds afgelopen vrijdag beschikbaar is.
Je leest in interviews wel eens hoe bepaalde bands zich voorbereiden bij het schrijven van het nieuwe songmateriaal of bij op de opnames van een nieuwe plaat. Ze zonderen zich bijvoorbeeld van de wereld af om zich zo beter te kunnen focussen.
Hoe anders moet dit geweest zijn in het geval van Ignea, die tijdens de vorige ijskoude winter in Kiev hun nieuwe plaat opnamen onder de constante dreiging van Russische raketten en drones.
Een groot verschil met de vorige plaat is al zeker de gecreëerde sfeer. Bij Dreams Of Lands Unseen was die veeleer escapistisch, Monumental is rauwer en meer in-your-face.
Misschien hebben de omstandigheden ervoor gezorgd dat de structuur van het album nogal vreemd in elkaar zit, en er nogal een ‘van de hak op de tak’ gevoel overblijft. Het album start met het hymne achtige Darkness. Je krijgt een dromerig refrein met cleane zang, maar met even goed ook blastbeats te horen. Het typeert deze band die absoluut niet in een bepaald hoekje wil geduwd worden.
Nog meer dan de vorige albums is dit nieuwe plaatje er een dat door knap drukwerk maar vooral veel synths vooruit wordt gestuwd, en waarbij de gitaren een eerder ondersteunende rol vervullen, maar het is zonder twijfel frontzangeres Helle Bogdanova die, met haar afwisselend cleane zang en grunts, opnieuw de meeste aandacht naar zich trekt.
De songs Presence Of The Past, Prefab en What Buildings Dream Of hebben naar mijn smaak een wat te hoog elektro-gehalte, en de gevoelige ballad I Am In Hell is net iets te zoeterig. Gelukkig maken de tracks Between No Longer And Not Yet en Harmony Manufactured nog heel wat goed. Het eerstgenoemde sluit, met zijn Oosterse invloeden, meer aan bij het vorige album, en het laatstgenoemde is een erg ruig nummer waaraan Hiraes-zangeres Britta Götz haar medewerking verleende.
Alles bij elkaar valt Monumental me wel een klein beetje tegen, al weet Ignea, in al haar genialiteit zeker wel stand te houden tegenover die andere geweldige Oekraïense band Jinjer. Alleen al het feit dat beide formaties hun eigenzinnige aanpak blijven handhaven roept bewondering op.
Opmerkingen