Review : Nervosa - Slave Machine (2026) + video
- Peter Bruyninckx
- 2 minuten geleden
- 2 minuten om te lezen
LABEL : Napalm Records
REVIEWER : Peter
RELEASE DATUM : 03/04/2026
GENRE : Thrash Metal
SCORE : 8/10
Brazilië en metal: het lijkt op het eerste zicht geen echte match, maar sinds de band Sepultura in de jaren tachtig met agressieve thrash metal de wereld veroverde, weten we wel beter. Ook
Nervosa, de band waarvan ik hier hun nieuwste album bespreek, heeft Braziliaanse roots en heeft bovendien een volledig vrouwelijke line-up. In 2022 vond binnen de band een grote verandering in de bezetting plaats, en sindsdien is enkel nog gitariste Prika Amaral het enige lid dat nog overblijft uit de originele line-up. In die periode was het ook zij die de microfoon overnam van Diva Satanica, en zo is Prika nu echt de onbetwiste frontvrouw van de band.
Slave Machine is de zesde studioplaat van de groep, en de tweede in de huidige bezetting. Met voorganger Jailbreak uit 2023 hadden we nog te maken met een band waarvan de leden elkaar nog wat moesten vinden, maar dat is bij dit nieuwe album dus niet meer het geval.
Het mag gezegd worden: met Slave Machine lijkt het wel alsof Nervosa het stadium van puberteit heeft verlaten en tot volwassenheid is gekomen.
Laten we eerst de fraaie cover er eens bijhalen. Die is van de hand van Alcides Burn, de Braziliaanse artiest die ook de coverart verzorgde voor onder andere de laatste drie albums van het Belgische Bark, en doet ook wel wat aan Sepultura of Soulfly doet denken.
Maar vooral op muzikaal vlak zou Slave Machine wel eens de definitieve doorbraak kunnen betekenen. Het plaatje gaat voortreffelijk van start met Impending Doom, waarbij de band al meteen haar grenzen een beetje verlegd met een knap refrein dat we niet zo van hen gewend zijn. Alhoewel we hier naar originaliteit echt niet op zoek hoeven te gaan, heeft de groep alles op alles gezet om de twaalf tracks lang te blijven boeien. De aanwezigheid van een tweede gitarist - in 2022 vervoegde Helena Kotina zich bij de band - doet in dit verband erg veel, en de performance is op dit album dan ook erg sterk.
Maar hetgeen misschien nog belangrijker is, is dat de band er met verve is in geslaagd om de agressie en de intensiteit van de songs toch enigszins wat te temperen met de nodige groove, en je zo op geen enkel moment de indruk krijgt dat je enkel maar naar een eindeloze reeks riffs aan het luisteren bent. Ghost Notes en het toch nog enigszins verrassende 30 seconds zijn daarvan de beste voorbeelden. Slave Machine is dan ook met afstand het beste Nervosa album tot nu toe.
Opmerkingen